fbpx MENU

Color Sky 5K İstanbul’u Boyadı!

Three Dog Night

16 Eylül 2014 Comments (0) Views: 1236 ANASAYFA, Kafama Göre

Güneş’in Eli

Karanlığa boğulmuşken ellerin, görmek istemez renkleri gözlerim. Gökkuşağındaki yedi renk kadar çorba, aydaki kraterler gibi girintili çıkıntılı bu ara hallerim. Bir bulut öbeğinin semadaki dağılışı kadar şuursuz hep hayallerim. Had yok, sıfat yok. Fazla konuşur oldum yıldızlarla. Zamanda yolculuk gibi bir şey benimki. Melekler… Bir göz kırpışı, kanat çırpışı kadar sesli; fakat sualsizler.

Bazı zamanlar türlü durumları farklı nitelendiriyoruz sanırım. ‘Kişiden kişiye göre’ deniyor buna. Gereksiz şeyleri fazlaca önemseyip gerekli olanları önemsizmişcesine tozlu raflara kaldırıyoruz. Oysa ki; pek çok olgu, olay ve durum, hayatın içinde yüzyıllar boyudur var olan, hep de var olmaya devam edecek, son derece doğal bir şeydir. Biz istesek de istemesek de… O zaten hep orada duruyor olacak. Normal olan şeyleri ise anormalleştirmekte üstümüze yok. Ah, biz şu insanlar yok mu?! Elektronlarım yanmış vaziyette sayenizde.

Kabul, nalet olsun fazla bir değişik! Ben ya da dünya… Karar veremedim buna bunca yılda hala. Buradaki ‘nalet olsun’ kavramı maalesef ki; toplum düzeni, örf ve adetlerine karşın bir betimleme. Halbuki; ne de güzel olurdu sadece barış, sevgi, anlayış, iletişim ve takastan oluşan bir kavmin komün çocukları olsak. Kendimizle ve sevdiklerimizle bu kusursuz, kaygısız, kuralsız tebessüm ve mutlululuğumuzla birlikte yuvarlanıp gitsek işte öyle (Bana göre diyecektim; bak yine unuttum! -Kişiden kişiye göre-).

Pek de güzel olurdu; çok da güzel olurdu. Güneş’in eli tepe çakramızda bugün de! İnadına mütemadiyen gülümsemek. Blessed be!

Tags:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Solve : *
23 − 12 =